Hoofd

Galm

Een eigen cluborgaan is steeds het uitzonderlijke voorrecht en kenmerk geweest van een florerende studentenclub. In de jaren '50 heeft Gent slechts 2 gekend, namelijk 't studentenspieghelken van Laetitia en onze Scaldisgalm. De eerste jaargang van dit blad werd in oktober 1959 boven de doopvont gehouden dankzij toenmalig praeses Marc Stassijns en beleefde een stijgend succes. Het zesde nummer in mei 1960, was zelfs het beste van de hele reeks. De Scaldisgalm stierf toen echter een vroegtijdige dood en ging de geschiedenis in als een der vele verwezenlijkingen van Scaldis 1959- '60.

Het zaad dat toen werd gestrooid droeg nog kiemen. Amper 4 jaar later, bij het 30 jarig bestaan van de club, zorgde Karel Ringoet voor een tweede jaargang. Ook dit initiatief was echter geen lang leven beschoren en werd dus niet meer voortgezet. 10 jaar later werd uiteindelijk onder het praesesschap van Guy Kerremans nog een derde keer geprobeerd de Scaldisgalm van grond te krijgen maar helaas bleek ook dit na enkele geslaagde nummers verloren moeite. Nu, bijna 35 jaar na dat de laatste Scaldisgalm van de persen is gerold, beleeft Scaldis zijn gloriedagen van weleer opnieuw. Onder het bewind van Tim Buydts en dankzij het idee van Jern Vermeiren werd een nieuw hoofstuk geschreven in de geschiedenis van de Scaldis Galm. De nieuwe Galm heeft als doel een link te zijn naar zowel actieve als oud-leden.

Bekijk hier de online edities van de Galm