Hoofd

Geschiedenis

Scaldis is een regionale studentenclub voor Gentse studenten afkomstig uit het arrondissement Dendermonde.

Bekijk hier onze statuten!

Clublied

Luister hier naar het Clublied

December 1933
Tekst en Muziek (midi): Prof. Dr. Aloïs Gerlo

Wij zonen van de Scheldekant,
Wij Dendermondse studenten,
Wij vrijen de lieflijkste meisjes in ’t land
Doch komen nooit rond met ons centen.
Want in onze liefde, deelt ook ’t Vlaamse bier.
Bacchus kende nooit trouwer vrienden.
En loopt ’t al eens mis, ach ’t en deert ons geen zier,
Wij weten waar vreugde te vinden.

Keerzang:
Scaldis zonen van kop tot teen
Stoerer dan ons zo vind men er geen. (bis)

Oprichting

Scaldis werd in 1933 opgericht door A. Gerlo (†), A. De Weert , J. De Munck , F. Malfeyt (†) en A. Moortgat (†) als een studentenclub die de studenten verenigde van Dender en Schelde, van Wichelen tot Sint-Amands en vergaderde te Dendermonde in de kerkstraat in café Den Hert bij Suzanne. Als clubkleuren werden deze van de moederstad gekozen namelijk rood en wit of om het heraldisch uit te drukken keel en argent.

Geschiedenis

Hoewel Scaldis in 1933 is opgericht waren ze geen lid van het Seniorenkonvent sinds het eerste uur wat vooral lag aan het feit dat Scaldis eigenlijk een thuisclub was die het merendeel van haar activiteiten in Dendermonde had. Wel waren ze regelmatig aanwezig op de activiteiten van het SK. Ook tijdens de woelige oorlogsjaren bleef Scaldis bestaan. Men organiseerde bals en t-dansants, die enkel voor leden toegankelijk waren, en ieder jaar werd er een nieuw bestuur gekozen. Nog voor het derde lustrum een feit was trad Scaldis toe tot het Seniorenkonvent en groeide het uit tot één van de grootste streekclubs in Gent. Dit ging automatisch gepaard met regelmatige afvaardiging in het dagelijks bestuur van het SK waar zelfs drie scaldianen het tot Senior Seniorum schopten.

Wielerklassieker en terugloop

Onder het bewind van Marc Stassijns werd in 1959 voor het eerst de studentenwielerklassieker, De Vierzustersteden, gereden die vanaf dat moment een vaste waarde op de activiteitenkalender innam. Ook het clubblad, Scaldisgalm,was een van de verwezelijkingen van het bestuur van 1959. Dit clubblad was echter geen lang leven beschoren en heeft maar 5 jaargangen gekend. Door het toenemen van de kotstudenten kwam er begin jaren 70 naast de thuisclub een afdeling in Brussel, die geen lang leven beschoren was, en een in Gent. Deze hadden hun hoofdactiviteiten in de respectievelijke universiteitssteden. Door de opkomst van de jeugdhuizen en een verandering in de mentaliteit van de studerende jeugd werden er tegen het einde van de jaren 70 niet genoeg geïnteresseerden meer gevondenen en kwam er op 26 juli 1979 een einde aan ‘De Scaldis'. De eens zo geroemde club die sinds 1933 bestond was niet meer. Ook het Gentse luik dat in 1971 was ontstaan verdween.

Heroprichting

Na een tijd van het studentenclubtoneel verdwenen te zijn kwam Scaldis in 1986, onder Koen Puttemans, een eerste keer boven water. Dit bleef echter niet duren en na drie jaar bleek het alweer verloren moeite te zijn. Op 20 oktober 1993, 60 jaar na de oprichting, herrees scaldis definitief uit de as en dit onder impuls van Jos Van Acker. Na enkele jaren geldde Scaldis opnieuw als vaste waarde binnen het SK. Er zetelden weer regelmatig scaldianen in het DB en voor het Academiejaar 2007-'08 leverde Scaldis zelfs opnieuw de Senior Seniorum van het SK Ghendt. Nu de banden met de vorige generaties terug zijn aangehaald en we sinds kort ook de organisatie van De Vierzustersteden terug hebben verworven staat de club terug een periode van bloei te wachten.